Zamojska Rodzina Katyńska


Aktualności
Zbrodnia Katyńska
Kalendarium
Zamojska Lista Katyńska
O Stowarzyszeniu
Władze Stowarzyszenia
Publikacje
Galeria
Linki
Kontakt


Federacja Rodzin Katyńskich /FRK/ jest dobrowolnym zgromadzeniem Rodzin Katyńskich, autonomicznych stowarzyszeń. W/g statutu: „ Federacja Rodzin Katyńskich jest organizacją społeczną, grupującą działające w kraju i zagranicą Stowarzyszenia „Rodziny Katyńskie”. FRK posiada osobowość prawną i działa w oparciu o przepisy określone w prawie o stowarzyszeniach. Cele i zadania Federacji są określone w statucie zarejestrowanym w grudniu 1992 roku. Głównym celem działania jest reprezentowanie i koordynowanie przedsięwzięć - jako jedyny upoważniony do tego organ - wspólnych interesów i inicjatyw skupionych w Federacji stowarzyszeń”.

W skład Federacji wchodzi ponad 30 Rodzin w kraju i za granicą. W skład Federacji nie wchodzą inne organizacje posługujące się w swojej nazwie przymiotnikiem „katyński”, jak fundacje katyńskie i komitety katyńskie. Wypowiedzi przedstawicieli tych fundacji i komitetów w żadnej mierze nie reprezentują stanowiska Federacji Rodzin Katyńskich i nie mogą stanowić źródła rzetelnych informacji.


Zamojska Rodzina Katyńska


Zamysł powstania Zamojskiej Rodziny Katyńskiej zrodził się już w latach osiemdziesiątych XX wieku w myślach pana Franciszka Antoniewicza. Franciszek Antoniewicz był przewodniczącym "Solidarności" Rolników indywidualnych w Zamościu, kawalerem Krzyża Virtuti Militari, uczestnikiem walk partyzanckich pod Różą i Zaborecznem, którego brat, por. Jan Antoniewicz, lekarz medycyny, jeniec Starobielska, został zamordowany przez Rosjan w Charkowie w 1940 roku. Franciszek Antoniewicz już w roku 1986 umieścił na cmentarzu kościoła św. Krzyża, na Nowym Mieście, krzyż upamiętniający Zbrodnię Katyńską. Krzyż ten zaginął wśród tajemniczych okoliczności, a na jego miejsce postawiono nowy i wkrótce przeniesiono go na Rotundę.

Drugim ważnym etapem kształtowania się społecznej potrzeby ujawnienia zbrodni rosyjskich wobec Polaków po 17 września 1939 roku, było opublikowanie w Tygodniku Zamojskim przez red. Krzysztofa Czubarę, Zamojskiej Listy Katyńskiej. Lista została wydrukowana w numerach z 13 kwietnia oraz 5 i 11 maja 1990 roku, w 50-tą rocznicę zbrodni.

W dniu 2 sierpnia 1991 roku, na wniosek Jerzego Słupeckiego, delegata Rady Miejskiej do Wojewódzkiego Sejmiku Samorządowego w Zamościu, Sejmik uchwalił rezolucję skierowaną do Prokuratury Generalnej, w celu przyśpieszenia i rozszerzenia prac ekshumacyjnych dla wyjaśnienia rosyjskich zbrodni.

Trzecim wydarzeniem mającym wpływ na powstanie Rodziny Katyńskiej w Zamościu było przywiezienie z Rosji, w roku 1990 dokumentów i list oficerów i policjant w zamordowanych w Katyniu i Twerze, oraz otrzymanie potwierdzenia z Polskiego Czerwonego Krzyża w lutym 1991 o śmierci Romana Jakubowskiego, dziadka Jerzego Słupeckiego, ówczesnego wiceprzewodniczącego Rady miasta Zamościa. Jego działanie w celu upamiętnienia śmierci najbliższego członka rodziny ze strony matki, doprowadziło do rodzinnej uroczystości wmurowania i poświęcenia pamiątkowego epitafium w Rotundzie, w dniu 10 kwietnia 1994. Przy przekazywaniu zaproszeń na tę uroczystość, okazało się, że chcieli w niej uczestniczyć trzej panowie, którzy też stracili swoich bliskich w 1940 roku z rąk rosyjskiego NKWD. Byli to Franciszek Antoniewicz, Tadeusz Cymberski i Marian Witiuk.

W kwietniu 1994 roku powstała grupa inicjatywna w celu założenia Rodziny Katyńskiej, w skład której weszli:

  • - Franiszek Antoniewicz,
  • - Jerzy Słupecki,
  • - Marian Witiuk,
  • - Tadeusz Cymberski,
  • - Janusz Skwarek,
  • - Marek Splewiński.

Grupa rozpoczęła poszukiwania rodzin osób zamordowanych przez NKWD wiosną 1940 roku, aby zgromadzić wymaganą ilość członków do założenia stowarzyszenia. Inicjatywa przerosła wszelkie oczekiwania. Na zebranie założycielskie stowarzyszenia w dniu 19.11.1994 przyszło ponad 60 osób. Zebraniu przewodniczył Jerzy Słupecki, przyjęto statut stowarzyszenia i nazwę "Zamojska Rodzina Katyńska", oraz dokonano wyboru władz stowarzyszenia. Przewodniczącym został wybrany Franciszek Antoniewicz, zastępcami Tadeusz Cymberski i Janusz Skwarek, sekretarzem Jerzy Słupecki, a skarbnikiem Marian Witiuk. Stowarzyszenie zostało zarejestrowane w Sądzie Wojewódzkim w Zamościu w dniu 10 października 1994 roku i rozpoczęło działalność w celu realizacji założeń statutowych.

Stowarzyszenie założyło m.in. rozpowszechnianie informacji o rosyjskich zbrodniach po wrześniu 1939 roku, dokonanych na narodzie polskim, uzupełnienie braków wiedzy historycznej w mentalności społeczeństwa. Zarząd ZRK ustanowił logo stowarzyszenia, oraz projekt sztandaru. Została nawiązana współpraca z Federacją Rodzin Katyńskich w Warszawie. Jeszcze w roku 1994 roku, na wniosek Federacji Rodzin Katyńskich wszystkim pomordowanym przyznano pośmiertnie medal "za udział w wojnie obronnej 1939 r." Zarząd ZRK zdążył spełnić wymagane formalności i rodziny pomordowanych otrzymały medale.

Na kolejne zebranie zaproszono ks. Jana Zdzisława Ciżmińskiego, rektora kościoła św. Katarzyny i zaproponowano mu honorową funkcje kapelana Zamojskiej Rodziny Katyńskiej, zaproszono także red. Krzysztofa Czubarę, który został członkiem wspierającym.

9 listopada 1994, stowarzyszenie wsparło organizację wystawy w zamojskim Arsenale, pt. "75 lat Policji Państwowej" w celu przypomnienia o rosyjskim morderstwie tysięcy polskich policjantów w 1940 roku w Twerze i zakopaniu ich w bezimiennych dołach śmierci we wsi Miednoje.


Członkowie ZRK, od lewej: Piotr Skwarek, Jerzy Słupecki, Janusz Skwarek

Rok 1995 został ogłoszony przez Prezydenta RP - Rokiem Katyńskim - w ramach obchodów miała miejsce, uroczystość przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie, po której na Zamku Królewskim, odbyła się konferencja poświęcona Zbrodni Katyńskiej na której promowano książkę "Katyń w literaturze".

Mjr Jan Wołłk- Łaniewski, Jerzy Słupecki

10 maja 1995 roku odbyła się pierwsza uroczystość katyńska przygotowana przez szkołę podstawową nr 9 w Zamościu, w której uczestniczyli członkowie Zamojskiej Rodziny Katyńskiej i Związku Sybiraków.

4 czerwca 1995 roku, w Katyniu miało miejsce uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę Cmentarza Wojennego. Było to bardzo uroczyste wydarzenie, z obecnością Prezydenta RP Lecha Wałęsy i najwyższych władz państwowych i kościelnych, polskich i rosyjskich.


Prezydent RP Lech Wałęsa wraz ze świtą, przedstawicle władz rosyjskich (więcej zdjęć)

W uroczystości uczestniczyły kompanie honorowe Wojska Polskiego i Policji, weterani i reprezentacje Rodzin Katyńskich. Uroczystość miała wyjątkowo podniosły charakter. Zamojską Rodzinę Katyńską reprezentowali: Franciszek Antoniewicz, Jerzy Słupecki i Marek Splewiński. Ciekawym wydarzeniem było przemycenie dzwonu pod suknią jednej z uczestniczek uroczystości. Dzwon zawieszono na specjalnej wieży stalowej i słychać go było na pewno w Smoleńsku ku zaskoczeniu i zdenerwowaniu omonowców.

3 września 1995 roku, w 75 rocznicę zwycięstwa nad rosyjską armią Budiennego pod Komarowem, w Arsenale Zamojskim otwarto wystawę „Polskie drogi do Niepodległości” gdzie wystawiono pamiątki członków Zamojskiej Rodziny Katyńskiej po zamordowanych w 1940 roku oficerach i policjantach.

13 marca 1996 roku zmarła nasza jedyna wdowa Laura Skwarek, żona Jana, jeńca Ostaszkowa i matka prof. Janusza Skwarka. W pogrzebie na Cmentarzu Komunalnym uczestniczył poczet sztandarowy i delegacja ZRK.

Pierwszym wyrazistym wydarzeniem była uroczystość poświęcenia sztandaru Zamojskiej Rodziny Katyńskiej w dn. 11 maja 1996 r, wykonanego honorowo przez panią Martę Hołys z Wólki Łabuńskiej. Po uroczystej mszy św. w kościele św. Katarzyny, z godną reprezentacją Wojska Polskiego, Policji , władz terenowych, oraz licznych pocztów sztandarowych, barwny pochód przemaszerował na Rotundę, miejsce martyrologii Polaków z ostatniej wojny. Tam miał miejsce apel pomordowanych, salwa honorowa i złożenie wieńców ofiarom rosyjskiej zbrodni.


Zamojska Rotunda, salwa honorowa - Poczet Sztandarowy, żołnierze 3 Zamojskiej Brygady Obrony Terytorialnej (więcej zdjęć)

W roku 1996 rozpoczęła się działalność ZRK w celu pozyskania środków finansowych na budowę pomnika katyńskiego, oraz sprecyzowania kształtu przyszłego pomnika i wykonania projektu. ZRK wydrukowała cegiełki z grafiką wykonaną honorowo przez p. Kazimierza Łońskiego. Zaproszono p. prof. Bogusława Smyrskiego, warszawskiego architekta, o wykonanie projektu zgodnego z sugestiami zarządu ZRK. W tym roku rozpoczęto starania o pozyskanie pieniędzy od zamożnych sponsorów, ze sprzedaży cegiełek o nominałach 1, 2 i 5 złotych, oraz kwest ulicznych członków ZRK, oraz harcerzy Zamojskiej Chorągwi ZHP.


Cegiełka na budowę Pomnika Katyńskiego


W dniach 27 i 28 stycznia 1996 r roku miało miejsce II Walne Zgromadzenie Federacji Rodzin Katyńskich w Wesołej pod Warszawą. Delegatami Zamojskiej Rodziny Katyńskiej byli Franciszek Antoniewicz i Jerzy Słupecki. Dokonano wyboru władz Federacji, oraz wymiany poglądów na tematy statutowe /Budowa Cmentarzy Wojennych w Katyniu Charkowie i Miednoje – gromadzenie środków/. Przedstawiciele Rodzin Katyńskich otrzymali wstęgi orderu Virtuti Militari, ponieważ Kapituła Orderu przyznała prawo dekorowania pomników katyńskich jego barwami. Wstęgi wręczał Stanisław „Orsza” Broniewski, były komendant Szarych Szeregów, dowódca akcji pod Arsenałem w 1943 r, kanclerz kapituły orderu Orła Białego i członek kapituły orderu Virtuti Militari. Wstęgę w imieniu ZRK odebrał Franciszek Antoniewicz.


Od lewej: Franciszek Antoniewicz, Bronisław Mazurski (Rodzina Katyńska Kielce), ks. prałat Zdzisław Peszkowski, Jerzy Słupecki, Bronisław Strzok (Rodzina Katyńska Koszalin)


18 października 1996 roku, odbyła się jedna z kwartalnych narad Rady Ochrony Pamięci Walki i Męczeństwa w Warszawie z uczestnictwem delegatów Rodzin Katyńskich, na której ustalono kompromisową wersję kształtu Cmentarzy Wojennych w Katyniu Charkowie i Miednoje. ZRK reprezentował Jerzy Słupecki


Od lewej: Jerzy Słupecki - sekretarz ZRK, ówczesny prezes Federacji Rodzin Katyńskich - Włodzimierz Dusiewicz, skarbnik Rodziny Katyńskiej w Warszawie Halina Drachal


3 czerwca 1997 roku, miała miejsce pielgrzymka do Krakowa, gdzie Ojciec Św. Jan Paweł II odprawił mszę św. na krakowskich Błoniach, podczas której poświęcił srebrne medaliki z Matką Boska Kozielską. W pielgrzymce uczestniczyli członkowie ZRK ks. rektor Zdzisław Ciżmiński, Jerzy Słupecki i Andrzej Słupecki.

27 i 28 czerwca 1998 roku, zorganizowano wyjazd do Charkowa delegacji złożonej z przewodniczącego Franciszka Antoniewicza, Zygmunta Namrożego i Mieczysławy Bełz oraz pocztu sztandarowego, na uroczystość wmurowania kamienia węgielnego pod Polski Cmentarz Wojenny w Charkowie, gdzie spoczywają jeńcy wojenni z obozu w Starobielsku m.in. por. lek. med. Jan Antoniewicz, brat Franciszka.

W roku 1999 zintensyfikowano prace nad budową pomnika katyńskiego. Z kilku modeli wybrano formę krzyża, oraz materiał, z którego miał zostać zrobiony i poproszono o wykonanie projektu pana prof. Bogusława Smyrskiego, Zamościanina mieszkającego w Warszawie. Pan profesor wykonał także projekt Kaplicy Katyńskiej w dolnym kościele św. Katarzyny. Realizatorem projektu w formie rysunkowej i przygotowaniem planów budowlanych zajęła się projektowa firma „Deska” z panami Sebastianem Ćwierzem i Markiem Nicgorskim. Pracę nad odlaniem z żelbetonu krzyża prawie 8 metrowej długości, oraz montażu, podjęła się Fabryka Domów w Zamościu. Metalowe części pomnika wykonała firma Granbud.

Wiosną 2000 roku, w 60 rocznicę zbrodni, została zorganizowana wystawa w witrynach Biblioteki Pedagogicznej prezentująca zbiory rodzinne Jerzego Słupeckiego, dokumentujące rosyjskie zbrodnie roku 1940, na jeńcach wojennych Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa.

30 sierpnia 2000, w trakcie montażu pomnika Krzyża Katyńskiego, miała miejsce uroczysta msza św. prowadzona przez ks. Rektora Z. Ciżmińskiego, podczas której wsypano ziemię przywiezioną z dołów śmierci Katynia, Charkowa i Miednoje, do kielicha montażowego pomnika. Tak, oto ten Krzyż stoi fizycznie na owej nieludzkiej ziemi, przesiąkniętej krwią dziesiątek tysięcy jeńców, którym podstępnie uniemożliwiono śmierć w walce.


Umieszczenie Ziemi z Dołów Śmierci w cokole Krzyża Katyńskiego (więcej zdjęć)

2 września 2000 roku delegacja w składzie ks. Jan Zdzisław Ciżmiński, kapelan ZRK, prof. Janusz Skwarek i sekretarz ZRK Jerzy Słupecki, uczestniczyła w pielgrzymce do Miednoje, koło Tweru, gdzie rosyjski NKWD zabił strzałem w tył głowy ponad 6 000 policjantów z obozu w Ostaszkowie. ks. rektor Z. Ciżmiński uczestniczył w koncelebrze mszy św. inaugurującej otwarcie Polskiego Cmentarza Wojennego w Miednoje, co zostało udokumentowane w albumie „Charków Katyń Miednoje – polskie Cmentarze Wojenne” wydanym przez p. Andrzeja Spanily i jego wydawnictwo „Rymsza-Art” w Gdyni, znajdującym się w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Zamościu.


Od lewej: Jerzy Słupecki, Janusz Skwarek, bp. A. Śliwiński, abp. Moskwy Tadeusz Kondrusiewicz, ks. Zdzisław Ciżmiński (więcej zdjęć)

30 Września 2000 roku został odsłonięty pomnik „Krzyż Katyński” na terenie należącym do kościoła św. Katarzyny. W pięknej uroczystości poświęcenia pomnika i udekorowania krzyżem Virtuti Militari uczestniczyli: bp Jan Śrutwa, ordynariusz diecezji zamojskiej, ks. prałat Zdzisław Peszkowski, kapelan Rodzin Katyńskich, ojciec Henryk Klimaj, redemptorysta. Warto wspomnieć, że ksiądz Peszkowski, oficer kawalerii, był jeńcem obozu w Kozielsku, a o. Klimaj jeńcem rosyjskim i niemieckim. Obaj cudownie uniknęli śmierci i stali się świadkami rosyjskiej zbrodni 1940 roku. Uroczystość miała wyjątkowo podniosły charakter zwłaszcza z powodu homilii wygłoszonej przez ks. Prałata Z. Peszkowskiego, zapowiadającej powstanie Kalwarii Zamojskiej, zwanej Golgotą Wschodu, wokół kościoła św. Katarzyny, stanowiącej razem z Kaplicą Katyńską i pomnikiem Krzyżem Katyńskim, zwieńczenie działań Zamojskiej Rodziny Katyńskiej, dla upamiętnienia rosyjskich zbrodni na polskim narodzie.


Od lewej: ojciec Henryk Klimaj, bp. Jan Śrutwa, ks. Zdzisław Peszkowski (więcej zdjęć)

Należy wspomnieć, że pieniądze, za które wybudowano pomnik pochodziły w całości z ofiarności społeczeństwa miasta Zamościa i sąsiednich gmin, oraz hojnych sponsorów. Pomnik powstał staraniem członków Zamojskiej Rodziny Katyńskiej.

Szczególne podziękowanie należy się harcerzom Zamojskiej Chorągwi ZHP za uczestnictwo w kwestach i wszelką inną pomoc.

18 sierpnia 2001 roku, ZRK współredagowała ogólnopolskie wydanie albumu pamiątkowego pt: „Rodziny Katyńskie” prezentującego powstanie i osiągnięcia Rodzin Katyńskich w Polsce i za granicą. Strony poświęcone ZRK zredagował i opatrzył fotografiami red. Krzysztof Czubara. Pamiątkowy egzemplarz posiada Miejska Biblioteka Publiczna w Zamościu.

23 grudnia 2002, rozliczenie skromnej dotacji Urzędu Miejskiego 800 złotych, jedynej jaką otrzymała ZRK od władz samorządowych na działalność organizacji pozarządowych, na wydawnictwo Album „Rodziny Katyńskie” wydanego przez Rymsza Art w Gdyni i Andrzeja Spanily, wydawcę i naszego przyjaciela.

14 czerwca 2003, miało miejsce zebranie sprawozdawczo wyborcze, na którym dotychczasowy przewodniczący Franciszek Antoniewicz zrezygnował z funkcji przewodniczącego ZRK z powodu choroby. Wybrano panią dr Mieczysławę Bełz, przewodniczącą ZRK, oraz zarząd w składzie: Aleksandra Andrzejewska, Kazimierz Kiczak, Jerzy Słupecki, Zygmunt Namroży, Zbigniew Padjas i Marian Witiuk. Uroczystą mszę św. celebrował kardynał Kazimierz Świątek metropolita mińsko-mochylewski, administrator apostolski diecezji pińskiej na Białorusi.

5 lipca 2003 roku, zmarł pierwszy przewodniczący ZRK Franciszek Antoniewicz, uczestnik walk partyzanckich pod Różą i Zaborecznem, kawaler Krzyża Virtuti Militari, założyciel i pierwszy przewodniczący Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność” w Zamościu internowany w stanie wojennym. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Zamościu.

11 listopada 2003 roku została poświęcona przez Ojca Św. Jana Pawła II w Watykanie, płaskorzeźba Matki Boskiej Katyńskiej, prezent rzeźbiarzy, Martyny i Dariusza Gasińskich z Chodla . Delegacji do Watykanu przewodził kapelan Zamojskiej Rodziny Katyńskiej ks. Rektor Zdzisław Ciżmiński.


Ks. Zdzisław Ciżmiński, Jerzy Słupecki, Janusz Skwarek


25 lutego 2004 - została otwarta Kaplica Katyńska w dolnym kościele św. Katarzyny w Zamościu gdzie umieszczono wizerunek Matki Boskiej Katyńskiej.

30 października 2004 - odsłonięto pamiątkową tablicę z granitu projektu Jerzego Słupeckiego zawierająca 226 nazwisk ofiar rosyjskiego NKWD.


Od lewej: Zbigniew Padjas, Zygmunt Namroży, ks. Zdzisław Ciżmiński, Halina Padjas

23 października 2005 - zostały poświęcone trzy urny wmurowane we wschodnią ścianę Kaplicy

Katyńskiej w dolnym kościele św. Katarzyny. Urny zawierają ziemię z bezimiennych dołów śmierci Katynia, Charkowa i Miednoje, gdzie znaleziono zwłoki zamordowanych polskich jeńców wojennych. Urny zostały wykonane z inicjatywy Jerzego Słupeckiego z bezinteresowną pomocą przyjaciół i sympatyków Zamojskiej Rodziny Katyńskiej.

Tego samego dnia zostały wręczone medale „Pro Memoria”, nadane zasłużonym członkom Zamojskiej Rodziny Katyńskiej przez Urząd do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie. Medale otrzymali ks. Jan Zdzisław Ciżmiński, red.dr Krzysztof Czubara, sekretarz ZRK Jerzy Słupecki, wiceprzewodniczący ZRK Zygmunt Namroży, skarbnik Marian Witiuk.

3 marzec 2006 - zmarł Bogdan Franciszek Smyrski, syn aspiranta służby śledczej i legionisty Karola Smyrskiego z Tomaszowa Lubelskiego, jeńca obozu w Ostaszkowie

28 września 2006 - zmarł wieloletni skarbnik stowarzyszenia, były żołnierz WiN, Marian Witiuk. Został pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Zamościu.

30 czerwca 2007 - wybrano nowe władze stowarzyszenia. Funkcję Prezesa powierzono na kolejną kadencję Pani dr Mieczysławie Bełz. W skład Zarządu weszli: Zygmunt Namroży, Zbigniew Padjas, Anna Sempruch, Jerzy Słupecki. Wybrano także nową Komisję Rewizyjną w skałdzie: Zofia Namroży, Teofilia Anna Szlaga, Barbara Szleszyńska.

17 września 2007 - przedstawiciele ZRK: dr Mieczysława Bełz oraz Marek Kowalski, uczestniczyli w oficjalnej premierze filmu Andrzeja Wajdy "Katyń", która odbyła się w Teatrze Wielkim w Warszawie.

"Na mnie, młodym człowieku, potomku policjanta zamordowanego przez NKWD film wywarł ogromne wrażenie, które potęgowała cisza widowni po skończonym seansie. Według mnie, to najlepszy film Wajdy, przedstawia historię oficerów, oraz ich rodzin z utęsknieniem oczekujących na powrót swoich bliskich. Pokazuje zakłamanie w sprawie zbrodni i problemów z jakimi borykały się rodziny pomordowanych po wyzwoleniu. Film doskonale oddaje zachowanie sowieckich zbrodniarzy, którzy pozbawieni ludzkich uczuć mordują Polaków, jednego po drugim, strzałem w tył głowy".


Nasza delegacja: Mieczysława Bełz oraz Marek Kowalski przed Teatrem Wielkim

21 września 2007 roku, o godzininie 18:15, odbyła się premiera filmu "Katyń" Andrzeja Wajdy w zamojskim kinie "Stylowy". Krótkie wprowadzenie przed emisją filmu wygłosił Jerzy Słupecki - Sekretarz Zamojskiej Rodziny Katyńskiej.

Zarząd Zamojskiej Rodziny Katyńskiej składa serdeczne podziękowania dyrektorowi Kina "Stylowy" Panu Andrzejowi Bubeła za zaproszenie na premierę, oraz przekazanie biletów i plakatu Zamojskiej Rodzinie Katyńskiej.

20 luty 2008 - zmarł kpt. Tadeusz Cymberski, współzałożyciel naszego stowarzyszenia, pełniący także funkcje prezesa Oddziału Zamojskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Jego ojciec, Marian Cymberski był komendantem posterunku Policji Państwowej w Szczebrzeszynie, jeńcem obozu w Ostaszkowie.

22 luty 2008 - odeszła od nas Kamila Piwko, sybiraczka, córka policjanta Jana Topolskiego, jeńca obozu Oama na Syberii zamorodowanego przez Rosjan w Bułajewie w 1944 roku.

12 kwiecień 2008 - zmarł prof. Janusz Skwarek, współzałożyciel Zamojskiej Rodziny Katyńskiej. Jego ojciec Jan Skwarek był policjantem w Zamościu, jeńcem obozu w Ostaszkowie. Zamorodowany w 1940 roku.

19 czerwca 2008 - zmarła w wieku 94 lat Leonia Kwitek siostra oficera Jana Antoniewicza, lekarza medycyny, jenca obozu w Starobielsku zamordowanego przez Rosjan w 1940 roku. 







Stronę najlepiej oglądać za pomocą przeglądarki Intenret Explorer. W innych przeglądarkach może wystąpić problem z polskimi znakami. Mam nadzieję że uda mi się wkrótce rozwiązać ten problem.   /MK/




J.S